Skip to content

Kutgitaar #2.1: Jan Willem Sterenborg

april 21, 2014

GEZICHT

Je zit op een station in Mexico. Je was hier nog nooit en weet ook niet precies wat je hier moet, laat staan welke trein te pakken. Je strijkt al een paar keer met je duim en middelvinger langs je neusvleugels omlaag, traag, alsof je het allemaal eens rustig aanziet. Je neus voelt opvallend zacht aan. Dan zie je een vrouw zitten, je ziet haar gezicht. Van heel diep trekt het door je heen, die warme onstuimige gloed van plotselinge herkenning, die een stroom wordt en met zijn duizend armen van alles meesleurt maar nog niet dat. Je duim spint over je wijsvinger ter hoogte van je dij, alsof je een schietgebedje prevelt, en je andere hand knijpt, zonder dat je er erg in hebt, de stugge stof van je broek, maar daar loopt een man met adembenemende armen voorbij, stopt en draait, precies voor jou, en schreeuwt iets naar iemand en zuigt jouw licht op en zuigt jouw zicht op en als hij niet snel doorloopt dan, maar hij loopt door en daar zit ze, onaangeroerd, of toch niet, want ze heeft een heel ander gezicht gekregen.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: