Skip to content

Kutgitaar #2.1: Gerjon Gijsbers

april 6, 2014

Anemoon

‘Wat wil je op je boterham?’ vraagt mijn moeder als ik de keuken binnenkom.
‘Kipfilet, chocoladevlokken en oxazepam,’ mompel ik. Ik krab aan mijn voorhoofd en probeer mijn ogen open te houden.
‘Spreek eens wat duidelijker,’ zegt ze. ‘Goedemorgen trouwens.’
‘Goedemorgen,’ laat ik het opgewekt klinken, ‘doe mij maar twee witte met kaas.’
Ik wil mijn plek aan tafel opzoeken, maar de weg wordt geblokkeerd door mijn vader, die net een gekookt ei laat schrikken onder de koude kraan van het aanrecht. Het ei is kapot gekookt. Het eiwit gulpt als schuimpapier door de gebroken schaal naar buiten. Ik word er misselijk van. Ze koken hun eieren altijd kapot. Ze gebruiken nooit een zandloper. Ze doen alles op de gok.
‘Goedemorgen, nachtbraker,’ zegt mijn vader. Hij heeft zijn kunstgebit al in. Natuurlijk, voor het ontbijt. Ik knik en zeg: ‘Goedemorgen, schoonheid.’
‘Dus je hebt vannacht weer flink lopen rondspoken?’ vraagt hij.
Hij heeft de kraan al gesloten en legt het ei op zijn bord. Dan loopt hij naar de koelkast, neemt er een pak karnemelk uit en klapt de deur weer dicht.
‘Waarom moet het dan altijd zo laat worden?’ vraagt mijn moeder.
Ze heeft de boterhammen met kaas gesmeerd.
‘Erbij zijn is meemaken,’ zeg ik.
‘Wil je ook karnemelk?’ vraagt mijn vader.
‘Ik ben bijna dertig. Ik heb nog nooit karnemelk gedronken.’
Ik zou ze van alles willen vertellen. Gewoon van alles. Over frisbeeën met vinylsingletjes. Over dansen op een plastic strand. Over melancholie en over Madelieve en de meikevers. Over mijn veertig dagen in de woestijn en een concert van Queens of the Stone Age waar ik niet bij was, maar dat ik toch heb meegemaakt. Over de nachten op het balkon boven een tankstation. In de winter en in de zomer. Over de stoeptegels beneden, zo strak omlijnd dat mijn omgeving geanimeerd lijkt. Mijn handen op de reling. ‘I’m the king of the woooorld!’ Altijd diezelfde verleiding om erover heen te stappen en te springen. Stijgen naar de bodem van de ziel. Kijken hoe de schedel barst en zich openvouwt als de bladeren van een bloedrode anemoon. Ik zag nooit een oceaan. Niet zo een als deze. ‘Don’t let go of my hand. We’re gonna make it, Rose.’ Over de nagels die nog steeds als kippenvel over mijn huid kruipen. Over andere dingen die in een panty blijven haken. Mijn gedachten, bijvoorbeeld. Over de keuze om niet te springen. Het zou altijd verkeerd uitgelegd worden. Zelfdestructie blijft een zonde. Het wordt nooit aan de grimmigheid van het geluk geweten. De overdosis dopamine die plotseling vrij kan komen, op een moment – een nanoseconde – waarin de werkelijkheid zich samenbalt. Over die werkelijkheid en die ondraaglijke spanning.
Ik kan niet praten. De geluiden uit de keuken dringen te diep naar binnen. Alsof mijn nerven bloot liggen, als van een half verteerd blad. De herfst is nog niet eens begonnen. Het mes dat boter over de crackers schraapt. Het gerinkel van de lepeltjes in de veel te dunne theeglazen. De glazen waarvan ik vrees dat ze breken als ik er naar kijk. De stoel die ik over het zeil naar achteren schuif. Het malen van de kiezen in mijn mond. De knarsende tanden in mijn kop.

‘Misschien even bidden voor je begint,’ zegt mijn moeder.
Ik vouw mijn handen, prevel: ‘Por favor, de no sacar los manos’, en sla een kruisje.
Mijn vader schenkt karnemelk in mijn glas. Ik voel hoe mijn gezicht warm wordt. Hoe een druppel over mijn lippen naar beneden loopt, langs de kin, tot hij onderaan heel even blijft hangen en zich op het sneeuwwitte ontbijtbordje laat vallen. Ik kijk naar mijn vader. Mijn vader kijkt naar mij. Ik doe maar net alsof mijn neus niet bloedt. Zonder deze mensen was ik nergens.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: