Skip to content

Kutgitaar #5: Oscar Wyers (2)

november 18, 2013

DE DAG DAT WE BESLOTEN ONZE EERSTE HUT TE BOUWEN

De dag dat we besluiten onze eerste hut te bouwen
koop ik een koksmes van tweehonderd zeventien euro
vijfentwintig
om onder andere limoenen mee aan te wijzen bij de
groenteboer.
Ik draag om mijn vrije hand de zelfgemaakte sok met de
knoopjesogen die
“kijk me aan als je tegen me praat” roept naar het meisje achter de toonbank
van de slijterij, jij noemt hem Rudy.

“Wauw-wauw-wauw,
zo leuk dat ik samen met jouw een hut bouw,”
zeggen we de hele dag tegen elkaar.
Watertandend lopen we arm in arm door bouwmarkten,
op zoek naar spijkers.

Niemand kan zeggen dat ze het niet goed hebben kunnen verstaan,
maar voor de zekerheid staat het ook op onze shirts te lezen:

-wij hebben gereedschap-

en bovendien
ken jij de gebruikshandleiding uit je hoofd.

Ik kopieerde alle zesendertig pagina’s handmatig in ons opschrijfboekje
en berekende de precieze omvang van het park
in eenheden van hut.

De plek waar we bouwen is behalve aan het getimmer
gemakkelijk te traceren aan de hand van
het spoor van afgekloven kippenboutjes
die we onderweg verslonden.

Later na het wodkaritueel,
en nadat we met het koksmes
proberen om bloedbroeders te worden,
wordt Rudy weer gewoon sok,

omdat er niets anders voorhanden is
om mee te deppen.

Wat betreft de hut zijn we niet verder gekomen
dan iets wat op een deurtje lijkt.
Maar dat is,
zo besluiten we,
eigenlijk alles wat we nodig hebben.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: