Skip to content

Kutgitaar #3: Oscar Wyers (1)

mei 13, 2012

HERMOT

Terwijl we een tosti aten vertelde hij over de vis die hij van zijn huisgenote had gekregen. Op zijn tafel stond tussen de vieze borden en kopjes een vissenkom met een goudvis en wat groene plantjes erin.
‘Zie je hoe hij tegen ons praat?’ vroeg hij. Ik keek naar het bewegende mondje van de vis. ‘Laatst had ik bedacht hoe grappig het zou zijn als Jezus zou terugkomen op aarde als goudvis, en dat hij dan zou proberen om de mensen duidelijk te maken dat hij de verlosser is, maar hij is een goudvis, dus niemand kan hem horen, snap je?’
Ik zei dat het nergens op sloeg en nam een hap van mijn tosti. ‘We hebben hem Hermot genoemd’, zei hij. ‘Is dat Frans?’ vroeg ik. Dat wist hij niet zeker. Ik keek hoe de goudvis in de kom rondzwom en vroeg me af of hij vaak vergat om hem eten te geven.
In een stapel kleren op zijn bank zocht hij naar een korte broek. Ik bekeek ondertussen een tekening die hij met een dikke zwarte stift op de muur naast de deur had gemaakt. Een gezicht zonder uitdrukking. Ik herinnerde me dat ik de dingen die hij maakt vaak uitdrukkingsloos vindt. Toen hij zijn afstudeerscriptie aan de kunstacademie over gaten ging schrijven heb ik besloten dat het misschien helemaal niet nodig is dat ik begrijp wat hem bezig houdt.
Hij vroeg hoe laat ik de trein wilde pakken. ‘Over een uurtje’, zei ik.

Toen ik terugkwam van de wc was hij weg. Ik belde hem maar kreeg zijn voicemail. Hij had er een liedje van gemaakt met zijn gitaar. ‘Ik – ben – er – even – niet’, zong hij. Ik hing op en smeet mijn telefoon in de bank. In zijn koelkast vond ik wat cherry-cola waar geen prik meer in zat. Ik dronk een glas kraanwater en speelde wat op zijn playstation tot ik me weer wat rustiger voelde.
Ik keek naar de goudvis. Het leek inderdaad alsof hij me iets probeerde te zeggen. Voordat ik weg ging gaf ik hem wat eten uit het potje dat naast de kom stond.
Onderweg naar de trein zag ik hem in het park zitten. Ik liep naar hem toe. Hij zat onder de schaduw van een boom bij een jongen met lang zwart geverfd haar. De jongen droeg een leren jas, wat me erg warm leek midden in de zomer, maar het hoorde vast bij zijn imago. Ik stelde me aan hem voor als zijn broer. Na een tijdje kwam er een meisje met rood krullend haar aanlopen. Ze kwam erbij zitten en begon een joint te draaien. Ik dacht even dat het meisje een pruik droeg maar durfde er niet naar te vragen. Niemand zei iets. Na een tijdje stond ik op. ‘Ik ga de trein pakken’, zei ik. Hij knikte. Ik groette de jongen met de leren jas en het meisje met de pruik.
Toen ik bijna het park uitgelopen was, haalde hij me in. Hij bood me het laatste beetje van de joint aan maar ik blowde al meer dan vier jaar niet meer.
Mama had ons gevraagd om op de hond te passen omdat zij een paar dagen naar Spanje ging, dus het eerste wat we deden toen we thuis waren was hem uitlaten. Daarna haalden we chinees en twee kratjes bier.

We keken die avond een aantal afleveringen van een Amerikaanse serie over een gevangenis die ik had gedownload en maakten de afspraak om de volgende dag te gaan zwemmen met wat oude vrienden uit de buurt.
Hij moet de volgende ochtend vroeg zijn opgestaan want toen ik wakker werd was hij al weg. Ik ruimde de lege bierflessen op, keek nog een aflevering van de serie en liet de hond in mijn eentje uit. Tijdens de wandeling probeerde ik me te bedenken hoe het kon dat mijn broertje zo’n sukkel was geworden. Het lag vast aan de stad waar hij was gaan wonen voor zijn studie. Wat een hippiebende. Toen ik thuiskwam zag ik dat hij me een sms had gestuurd. Ben terug naar kamer. Goudvis moet eten.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: