Skip to content

Kutgitaar #3: Joram Tornij

april 6, 2012

Dag 35, dag 167, dag 212 en dag 331

Dag 35
Het lukt me nog steeds niet om naar werk te gaan. De voorwerpen hielden me weer tegen vandaag. Vanochtend liep ik naar de koelkast om melk te pakken en rook ik een vleeslucht die me hongerig maakte. Ik schonk toch melk in en dronk terwijl ik de krant las. Terug in de keuken maakte de vleeslucht me misselijk. Ik gooide alles weg en maakte de koelkast grondig schoon. Ik dweilde de vloer. Ik schrobde het toilet. Ik deed de was en liet hem in de trommel zitten, zodat ik eindelijk naar werk kon gaan. Maar het was tijd om te koken. Ik kookte rijst en liet het aanbranden, omdat de post op de deurmat viel. Ik bestelde mijn eten telefonisch. Ik dronk water en keek televisie. Morgen ga ik naar buiten en loop ik de straat uit.

Dag 167
Vandaag ging ik naar buiten en liep ik de straat uit. Een laag, brommend geluid leidde me al weken af. Vandaag hoorde ik duidelijk waar het vandaan kwam. Ik liep erheen. Al wist ik niet hoe ver het was. Soms moest ik om een gebouw heen of om een huizenblok. Ik liet me leiden door het geluid. Tot het geluid stopte. Ik was de weg kwijt. Ik had niets gevonden en wist niet waar ik was. Ik had geen telefoon en er liep niemand op straat. Ik begon te rennen in een richting waar ik niet vandaan was gekomen. Mijn voeten werden warm, mijn hoofd werd licht en ik raakte buiten adem. Ik stond stil toen ik gras zag. Ik bleef liggen.

Dag 212
Ik lig op een bed van zand en twijgjes en staar naar het bladerdek boven me. Ik lig beschut. Niemand komt hier langs. Het is geen doorgaande weg en er is niets om te bezichtigen.
Gisteren nog rende ik rondjes. Ik verzamelde takken om ooit iets mee te bouwen. Het kon me niet schelen wat en wanneer. Ik vermaakte me. Ik rende door het bos, waar ik mensen tegen kwam. Ze waren allemaal aardig, behalve een kalende man die in mijn billen kneep. Ik zei hem dat hij daarmee op moest houden en toen brak de hel los. Wie ik wel niet dacht dat ik was. Of ik wel wist wie ik tegenover me had. Ik sloeg meerdere malen met een tak in zijn gezicht en rende weg.
Ik lig op twijgjes en staar naar het bladerdek. Zou er iemand anders ook zo liggen? Misschien wel dichtbij, of aan de andere kant van het bos? Ik zou op kunnen staan en gaan zoeken, met het gevaar dat de ander dat ook doet en mij niet vindt. Laat ik blijven liggen.

Dag 331
Ik zie niemand meer. Ik was me niet meer, want voor wie zou ik me wassen. Ik dans soms buiten zonder kleren aan. Ik sla met mijn hoofd tegen de deur van mijn hut. Niemand die het ziet. Mijn hut ligt tussen de bomen en struiken. De bomen waar ik mijn rug tegen wrijf om me te krabben. De struiken die mijn benen schrammen.
Er kwam laatst een man op me af, terwijl ik stond te dansen in mijn blootje. Hij had een kind aan zijn hand. Ik rende weg. Ik hoorde het kind vragen: “Wie is dat, papa?” Hoewel ik benieuwd was naar het antwoord, rende ik door. Ik wist waar ik moest zijn om me te verbergen: het riet. Ik verborg me tussen het riet.
Een paar minuten lang hoorde ik niets. Het was stil. Geen geluid van vogels, van rennende eekhoorns of ritselende bladeren. Tot die kinderstem weer klonk. Door het riet zag ik hem wijzen. “Papa, wie is dat?” Ik draaide me om en sloop richting het water. In de hoop dat ze me daar niet zouden volgen.
“Wie is dat?” Het kind en zijn vader stonden tussen het riet naar mij te kijken. “Dat is een ongewassen kluizenaar.” Het kind zei: “O ja,” en draaide zich om. Hij wees alweer naar iets anders en liep weg. Ik keek de man aan. Ik wilde hem wat vragen, maar ik wist niet goed wat. “Het spijt me,” zei hij. Hij ging achter zijn kind aan.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: