Skip to content

Kutgitaar #1: Sander van Moosdijk

juni 8, 2011

Met je kut…

Is het u ook al opgevallen? Of ben ik nou de enige die ziet dat de slechtste gitaristen vaak de duurste gitaren hebben, zodat ze hun onmacht nog enigszins kunnen verbloemen? Het geval is een fallus, stelletje cockrockers!
Is het niet juist de kunst om met minimale middelen het maximaal mogelijke eruit te persen?
Uit de kunst! Of uit de kunst?

Akkoord akkoord.

Ik wil een kut, ik wil een kudt, ik wil een kutgitaar! En dan rondlopen over straat maar vooral zitten op de bank. Zitten en zitten totdat ik een ons weeg. En dan jengelen, striemen, slappe handjes en bloedende vingers. Misschien zing ik dan ook een beetje, het is maar net hoe de zon schijnt, nietwaar?

‘We maken er maar het beste van,’ zei Fons.
Ik zeg doe maarrr.

Mijn gitaar stinkt en bestaat uit kurk, herinneringen vullen de klankkast, soms lijkt het op lijm. De snaren des tijds brokkelen langzaam af telkens wanneer ik ze aansla, zo broos dat ze zijn. Ik probeer ze te stemmen maar de juiste toon ontbreekt. Toch spreekt de onderliggende melodie boekdelen, zo sluimerend zo huiverend. Maar is dat alles?
Ik vind het maar kut…

Maar goed, hoe ging dat ene kutliedje nou ook alweer?

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: