Skip to content

Kutgitaar #1: Willem Claassen

juni 7, 2011

Een goeie kutgitarist

Mijn kutgitaar was van koper. Op kijkavonden vertelde ik aan mijn mogelijke toekomstige huisgenoten dat ik een kutgitaar had en dat ik daar elke dag een uur op speelde, want ik wilde een goeie kutgitarist worden. ‘Wil je die kamer eigenlijk wel?’ zei zo’n jongen dan met van dat halflange studentenhaar.

Ik bleef oefenen en woonde nog voor lange tijd bij mijn ouders. Mijn vader zei: ‘Jij komt er wel. Je bent een echte Claassen. Een volharder.’ Mijn moeder knikte instemmend en schoof een bord andijviestamp voor mijn neus.

Maar om een goeie kutgitarist te worden moet je ook een beetje talent hebben. Ik moest het langzamerhand maar eens onder ogen zien: dit ging ’m niet worden. Op een dag verkocht ik mijn kutgitaar aan een jong kutgitaristje uit de buurt en vertrok naar de stad. Daar kocht ik een kutpen, vond een kamer en werd een kutschrijver.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: